Muzyka
Arie operowe na dachu z komentarzem
Siedem arii i duetów z przykładowego programu organizatora w Palazzo Pamphilj, każda osadzona w swojej operze, abyś znał fabułę, gdy zacznie się śpiew.
Zarezerwuj miejsce na dachu ↗Szybka odpowiedź
Przykładowy program organizatora wieczoru operowego na dachu obejmuje siedem utworów Pucciniego, Verdiego, Rossiniego i Leoncavalla. Dwa pochodzą z „Toski”, której premiera odbyła się w Rzymie w 1900 roku, pozostałe zaś z „Rigoletta”, „Cyganerii”, „Pajaców”, opery Rossiniego napisanej pierwotnie dla Paryża oraz słynnej pieśni pijackiej Verdiego. Program może ulec zmianie, więc poniższe zestawienie to przewodnik po repertuarze, a nie kolejność wykonania.
Jak korzystać z tego przewodnika
Program na dachu opiera się na słynnych ariach i duetach, z których każdy jest najpierw zapowiadany po angielsku. Organizator publikuje program przykładowy i zastrzega, że może on ulec zmianie, dlatego utwory podczas Państwa wieczoru mogą się różnić. Poniższe notatki proszę czytać jako mapę repertuaru. Świadomość, kto śpiewa i w którym momencie której historii, ułatwia odbiór każdego utworu — choć znajomość ta nie jest konieczna.
Czterej kompozytorzy, jeden wieczór
Puccini, urodzony w Lukce w 1858 roku, powszechnie uchodzi za najwybitniejszego włoskiego kompozytora operowego po Verdim. Verdi, urodzony w 1813 roku pod Busseto, zmarły w Mediolanie w 1901 roku, zdominował włoską operę po Rossinim, Bellinim i Donizettim. Rossini urodził się w Pesaro w 1792 roku, zmarł w Paryżu w 1868 roku, a swoją ostatnią operę napisał w 1829 roku. Leoncavallo, urodzony w Neapolu w 1857 roku, znany jest przede wszystkim z „Pajaców”. Razem obejmują ponad sto lat włoskiej opery, więc jeden wieczór to krótka lekcja historii.
E lucevan le stelle
Aria tenorowa z trzeciego aktu „Toski” Pucciniego. Malarz Cavaradossi przebywa w celi i pisze list do Toski na krótko przed egzekucją. „Toska” została po raz pierwszy wystawiona w rzymskim Teatro Costanzi 14 stycznia 1900 roku na podstawie sztuki Victoriena Sardou, a trzeci akt rozgrywa się w Castel Sant'Angelo — jednym z zabytków, które można wskazać z dachu.
Vissi d'arte
Również z „Toski”, ale z drugiego aktu, śpiewana przez tytułową bohaterkę. W apartamencie Scarpi w Palazzo Farnese oprawca nakłania ją, by oddała mu się w zamian za wolność Cavaradossiego, a ona się modli. Tytuł znaczy w przybliżeniu „żyłam dla sztuki” i jest to popisowa aria sopranowa. Przykładowa lista na bilecie przypisuje temu utworowi inną operę, ale należy on do „Toski”.
La donna è mobile
Rigoletto Verdiego zostało po raz pierwszy wystawione w weneckim La Fenice 11 marca 1851 roku, na podstawie sztuki Victora Hugo Le roi s'amuse. Książę Mantui śpiewa tę melodię w trzecim akcie, w domu Sparafucile'a. Jej tytuł oznacza, że kobieta jest zmienna. To lekka, wpadająca w ucho melodia osadzona w mrocznej historii i prawdopodobnie utwór z programu, który już znasz.
O soave fanciulla
Duet miłosny, który pojawia się pod koniec pierwszego aktu La bohème, opery Pucciniego z 1896 roku, po raz pierwszy wystawionej w Teatro Regio w Turynie. Rodolfo i Mimì poznali się po ciemku na poddaszu. Gdy on widzi ją w świetle księżyca, zdają sobie sprawę, że się zakochali. To duet na tenora i sopran, który idealnie pasuje do programu zbudowanego wokół tenora i sopranu.
Giusto ciel
Utwór z L'assedio di Corinto Rossiniego, włoskiej wersji opery napisanej pierwotnie po francusku jako Le siège de Corinthe i premierowo wystawionej w paryskiej Opéra 9 października 1826 roku. Włoskie tłumaczenie Calisto Bassiego zostało po raz pierwszy wykonane w Parmie 26 stycznia 1828 roku. Rossini przerobił wcześniejszą włoską operę, Maometto II, z Neapolu z 1820 roku. To najmniej znany utwór na liście, więc wprowadzenie pomaga tu najbardziej.
Vesti la giubba
Z Pagliacci Leoncavalla, premierowo wystawionych w Teatro Dal Verme w Mediolanie 21 maja 1892 roku i napisanych w stylu verismo. Canio, przywódca trupy, śpiewa ją w pierwszym akcie, sam, po ucieczce Silvia, gdy przygotowuje się do występu. Tytuł oznacza założyć kostium. To wielka scena tenora, w której żal ukryty jest pod charakteryzacją.
Libiamo nei lieti calici
Brindisi, czyli pieśń biesiadna, z opery Verdiego z 1853 roku opartej na La Dame aux Camélias Dumasa syna, z librettem Francesca Marii Piavego. Pojawia się w pierwszym akcie na późnonocnym przyjęciu, zaczyna się od tenora, a dołączają do niego sopran i cały zespół. Na dachu z kieliszkiem w dłoni idealnie pasuje do toastu z artystami, który zamyka wieczór.
Najczęściej zadawane pytania
Czy program jest taki sam każdego wieczoru?
Nie. Organizator informuje, że program może ulec zmianie, i publikuje jedynie przykładowy program.
Który utwór miał premierę w Rzymie?
„Toska” Pucciniego, źródło dwóch arii w tym przykładzie, miała swoją premierę w rzymskim Teatro Costanzi 14 stycznia 1900 roku.
Czy muszę znać fabuły?
Nie. Każdy utwór jest zapowiadany po angielsku, a ten przewodnik to tło dla wszystkich, którzy go chcą.
Czy muzyka jest po włosku?
Tak. Śpiewacy wykonują arie i duety z opery włoskiej.
Źródła
- Opera Omnia Events: Rooftop Bar Opera Show, The Great Beauty in Rome
- Libiamo ne' lieti calici, English Wikipedia article
- Pagliacci, English Wikipedia article
- Tosca, English Wikipedia article
- Le siège de Corinthe, English Wikipedia article
- Rigoletto, English Wikipedia article
- La bohème, English Wikipedia article