Widok z dachu The Great Beauty i panorama

Film, od którego pochodzi nazwa

La grande bellezza, wydany jako The Great Beauty, to film z 2013 roku w reżyserii Paola Sorrentino, który napisał scenariusz wraz z Umberto Contarello. Premiera odbyła się na Festiwalu Filmowym w Cannes 21 maja 2013 roku, a akcja rozgrywa się w Rzymie. Film zdobył Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego w 2014 roku, podczas 86. ceremonii wręczenia Oscarów. Strona rezerwacji podaje, że sceny kręcono na tarasie, dlatego dach nosi tytuł filmu.

Więcej o filmie

Sorrentino napisał film wraz z Umberto Contarello, a zdjęcia w Rzymie rozpoczęły się 9 sierpnia 2012 roku. Premiera odbyła się na Festiwalu Filmowym w Cannes 21 maja 2013 roku. Taras wziął nazwę od filmu, a strona rezerwacji podaje, że kręcono tam sceny. Film nie jest obowiązkowy do obejrzenia, ale jeśli go widziałeś, wieczór na dachu daje ci szansę stanąć w miejscu, gdzie go nakręcono, z tą samą panoramą kopuł i dzwonnic wokół ciebie.

Dwa tarasy, dwie nazwy

Dach La Grande Bellezza oferuje panoramę 360 stopni i to tam odbywa się koncert z pierwszego biletu. Terrazza Borromini to inny taras, na czwartym piętrze, położony między wieżą zegarową pałacu a kopułą Sant'Agnese in Agone. Zwiedzanie z przewodnikiem łączy oba tarasy, w jednej lub drugiej kolejności w zależności od biletu.

Czytaj dalej: Opera na dachu Rzymu: którą zarezerwować

Bazylika św. Piotra

Kopuła to ta część bazyliki św. Piotra, którą widać z dachu. Wikipedia podaje, że szczyt kopuły znajduje się na wysokości 136,6 metra i wciąż pozostaje najwyższą kopułą na świecie. Papież Urban VIII poświęcił bazylikę 18 listopada 1626 roku, a główny projekt przypisuje się Bramantemu, Michałowi Aniołowi i Carlo Madernie, zaś Bernini odpowiada za plac i wyposażenie wnętrza.

Castel Sant'Angelo

Hadrian zlecił jego budowę jako grobowiec dla siebie i swojej rodziny; według jednego ze źródeł wzniesiono go w latach 134–139 n.e. Złożono tam jego prochy wraz z prochami żony Sabiny i adoptowanego syna Lucjusza Aeliusza, a później chowano tam także kolejnych cesarzy — ostatnim udokumentowanym był Karakalla w 217 roku. W 401 roku twierdza zyskała funkcję obronną, a później stała się papieskim zamkiem połączonym z bazyliką św. Piotra ufortyfikowanym korytarzem. Papież Klemens VII schronił się tutaj podczas złupienia Rzymu w 1527 roku. Trzeci akt „Toski" rozgrywa się na jej wyższych kondygnacjach.

The Pantheon

Pierwotną świątynię zlecił Agryppa za panowania Augusta, a obecny budynek został odbudowany za Hadriana i prawdopodobnie poświęcony około 126 roku n.e. Ponieważ Hadrian wykorzystał inskrypcję Agryppy, dokładna data pozostaje niepewna. Kopuła wciąż jest największą na świecie kopułą z niezbrojonego betonu, a okulus na jej szczycie nigdy nie został przykryty, dzięki czemu deszcz pada wprost na posadzkę. Od 609 roku budynek pełni funkcję kościoła, a w trzeciej niszy spoczywa Rafael.

Sant'Ivo alla Sapienza

Ten kościół stoi w pobliżu placu, a jego latarnia nadaje panoramie niepowtarzalny charakter. Zaprojektował go Francesco Borromini, a prace trwały od 1642 do 1660 roku. Korkociągowa latarnia na szczycie kopuły była nowatorskim rozwiązaniem — wieńczy ją spirala i krzyż. Kościół wznosi się przy Corso del Rinascimento i zawdzięcza swoją nazwę świętemu Iwo oraz La Sapienza — uniwersytetowi, którego pałacowi służył od XIV wieku.

Trinità dei Monti i Campidoglio

Trinità dei Monti to kościół górujący nad Schodami Hiszpańskimi, rozpoczęty przez Ludwika XII Francuskiego w 1502 roku i konsekrowany przez papieża Sykstusa V w 1585 roku. Piazza del Campidoglio zaprojektował Michał Anioł w latach 1536–1546 dla papieża Pawła III, a otaczające go pałace mieszczą dziś Muzea Kapitolińskie. Michał Anioł nadał także Palazzo Senatorio, rzymskiemu ratuszowi, jego podwójne schody.