Η μουσική
Άριες όπερας σε ταράτσα, με επεξήγηση
Επτά άριες και ντουέτα από το δείγμα προγράμματος του διοργανωτή στο Palazzo Pamphilj, καθένα ενταγμένο στην όπερά του, ώστε να γνωρίζετε την ιστορία όταν ξεκινήσει το τραγούδι.
Κλείστε τη θέση σας στην ταράτσα ↗Γρήγορη απάντηση
Το δείγμα προγράμματος του διοργανωτή για την όπερα στην ταράτσα περιλαμβάνει επτά κομμάτια των Puccini, Verdi, Rossini και Leoncavallo. Δύο προέρχονται από την Tosca, που έκανε πρεμιέρα στη Ρώμη το 1900, και τα υπόλοιπα από τον Rigoletto, τη La bohème, τους Pagliacci, μια όπερα του Rossini που γράφτηκε αρχικά για το Παρίσι και ένα διάσημο ποτό τραγούδι του Verdi. Το πρόγραμμα υπόκειται σε αλλαγές, επομένως αυτός είναι ένας οδηγός για το ρεπερτόριο, όχι για τη σειρά εκτέλεσης.
Πώς να χρησιμοποιήσετε αυτόν τον οδηγό
Το πρόγραμμα στην ταράτσα αντλεί από διάσημες άριες και ντουέτα, καθένα από τα οποία παρουσιάζεται πρώτα στα αγγλικά. Ο διοργανωτής δημοσιεύει ένα δείγμα και αναφέρει ότι το πρόγραμμα υπόκειται σε αλλαγές, οπότε τα κομμάτια της βραδιάς σας ενδέχεται να διαφέρουν. Διαβάστε τις παρακάτω σημειώσεις ως χάρτη του ρεπερτορίου. Το να γνωρίζετε ποιος τραγουδά και σε ποια στιγμή ποιας ιστορίας, κάνει κάθε κομμάτι πιο εύκολο να το ακούσετε, και τίποτα από αυτά δεν είναι απαραίτητο.
Τέσσερις συνθέτες, μία βραδιά
Ο Puccini, γεννημένος στη Lucca το 1858, θεωρείται ευρέως ο πιο επιτυχημένος Ιταλός συνθέτης όπερας μετά τον Verdi. Ο Verdi, γεννημένος το 1813 κοντά στο Busseto και αποβιώσας στο Μιλάνο το 1901, κυριάρχησε στην ιταλική όπερα μετά τους Rossini, Bellini και Donizetti. Ο Rossini γεννήθηκε στο Pesaro το 1792 και πέθανε στο Παρίσι το 1868, και έγραψε την τελευταία του όπερα το 1829. Ο Leoncavallo, γεννημένος στη Νάπολη το 1857, είναι περισσότερο γνωστός για τους Pagliacci. Μαζί καλύπτουν περισσότερο από έναν αιώνα ιταλικής όπερας, οπότε μια βραδιά σάς προσφέρει μια σύντομη ιστορία.
E lucevan le stelle
Άρια τενόρου από την τρίτη πράξη της Tosca του Puccini. Ο ζωγράφος Cavaradossi βρίσκεται στο κελί του, γράφοντας ένα γράμμα στην Tosca λίγο πριν την εκτέλεσή του. Η Tosca ανέβηκε για πρώτη φορά στο Teatro Costanzi της Ρώμης στις 14 Ιανουαρίου 1900, βασισμένη σε έργο του Victorien Sardou, και η τρίτη πράξη διαδραματίζεται στο Castel Sant'Angelo, το οποίο συγκαταλέγεται στα αξιοθέατα που μπορείτε να κατονομάσετε από την ταράτσα.
Vissi d'arte
Επίσης από την Tosca, αλλά από τη δεύτερη πράξη και τραγουδιέται από την ηρωίδα. Στο διαμέρισμα του Scarpia στο Palazzo Farnese, εκείνος την πιέζει να ενδώσει σε αντάλλαγμα για την ελευθερία του Cavaradossi, και εκείνη προσεύχεται. Ο τίτλος σημαίνει περίπου Έζησα για την τέχνη, και είναι ένα σόου-πιες για σοπράνο. Η δειγματική λίστα του εισιτηρίου αναφέρει διαφορετική όπερα για αυτό το κομμάτι, αλλά ανήκει στην Tosca.
La donna è mobile
Το Rigoletto του Verdi ανέβηκε για πρώτη φορά στη La Fenice της Βενετίας στις 11 Μαρτίου 1851, βασισμένο στο έργο του Victor Hugo Le roi s'amuse. Ο Δούκας της Μάντοβα τραγουδά αυτή τη μελωδία στην τρίτη πράξη, στο σπίτι του Sparafucile. Ο τίτλος της σημαίνει η γυναίκα είναι άστατη. Είναι μια ανάλαφρη, πιασάρικη μελωδία πάνω σε μια σκοτεινή ιστορία, και είναι πιθανότατα το κομμάτι του προγράμματος που ήδη γνωρίζετε.
O soave fanciulla
Το ερωτικό ντουέτο που έρχεται προς το τέλος της πρώτης πράξης της La bohème, της όπερας του Puccini του 1896, που ανέβηκε για πρώτη φορά στο Teatro Regio του Τορίνο. Ο Rodolfo και η Mimì γνωρίστηκαν στο σκοτάδι σε μια σοφίτα. Όταν εκείνος τη βλέπει στο φως του φεγγαριού, συνειδητοποιούν ότι έχουν ερωτευτεί. Είναι ένα ντουέτο για τενόρο και σοπράνο, που ταιριάζει απόλυτα σε ένα πρόγραμμα χτισμένο γύρω από έναν τενόρο και μια σοπράνο.
Giusto ciel
Ένα κομμάτι από το L'assedio di Corinto του Rossini, την ιταλική εκδοχή μιας όπερας που γράφτηκε αρχικά στα γαλλικά ως Le siège de Corinthe και παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στην Όπερα του Παρισιού στις 9 Οκτωβρίου 1826. Η ιταλική μετάφραση του Calisto Bassi παίχτηκε για πρώτη φορά στην Πάρμα στις 26 Ιανουαρίου 1828. Ο Rossini είχε επεξεργαστεί ξανά μια παλαιότερη ιταλική όπερα, τον Maometto II, από τη Νάπολη του 1820. Είναι το λιγότερο γνωστό κομμάτι της λίστας, οπότε η εισαγωγή βοηθά περισσότερο εδώ.
Vesti la giubba
Από τους Pagliacci του Leoncavallo, που παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά στο Teatro Dal Verme του Μιλάνου στις 21 Μαΐου 1892 και γράφτηκαν στο ύφος του βερισμού. Ο Canio, ο αρχηγός του θιάσου, το τραγουδά στην πρώτη πράξη, μόνος, αφού διαφεύγει ο Silvio, καθώς ετοιμάζεται για την παράσταση. Ο τίτλος σημαίνει φόρεσε το κοστούμι. Είναι η μεγάλη σκηνή ενός τενόρου, με τη θλίψη κρυμμένη κάτω από το μακιγιάζ.
Ας πιούμε από τα χαρούμενα ποτήρια
Ένα brindisi, ή τραγούδι της πρόποσης, από την όπερα του Verdi του 1853 που βασίζεται στην La Dame aux Camélias του Dumas fils, με λιμπρέτο του Francesco Maria Piave. Έρχεται στην πρώτη πράξη σε ένα πάρτι αργά το βράδυ, ξεκινά με τον τενόρο και ενώνεται η σοπράνο και η υπόλοιπη ομάδα. Σε μια ταράτσα με ένα ποτήρι στο χέρι, ταιριάζει απόλυτα με την πρόποση μαζί με τους καλλιτέχνες που κλείνει τη βραδιά.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι το πρόγραμμα το ίδιο κάθε βράδυ;
Όχι. Ο διοργανωτής αναφέρει ότι το πρόγραμμα υπόκειται σε αλλαγές και δημοσιεύει μόνο ένα δείγμα.
Ποιο κομμάτι έκανε πρεμιέρα στη Ρώμη;
Η Τόσκα του Πουτσίνι, η πηγή δύο άριων σε αυτό το δείγμα, ανέβηκε για πρώτη φορά στο Teatro Costanzi της Ρώμης στις 14 Ιανουαρίου 1900.
Χρειάζεται να γνωρίζω τις ιστορίες;
Όχι. Κάθε κομμάτι παρουσιάζεται στα αγγλικά και αυτός ο οδηγός αποτελεί υπόβαθρο για όποιον το επιθυμεί.
Είναι η μουσική στα ιταλικά;
Ναι. Οι τραγουδιστές ερμηνεύουν άριες και ντουέτα από ιταλική όπερα.
Πηγές
- Opera Omnia Events: Rooftop Bar Opera Show, The Great Beauty in Rome
- Libiamo ne' lieti calici, English Wikipedia article
- Pagliacci, English Wikipedia article
- Tosca, English Wikipedia article
- Le siège de Corinthe, English Wikipedia article
- Rigoletto, English Wikipedia article
- La bohème, English Wikipedia article